Gercek ile rüyanin, korku ile hatiranin, inanc ile sorgulamanin birbirine degdigi bu anlatida; her kapi bir baska odaya, her oda baska bir geceye aciliyor.
Ve bazen insan, en cok kendinden kacarken kendine yakalaniyor.
Gözlerimin icine icine bakan Asreke ilisiyor gözlerim. Kulaklarimda gözleriyle dile gelen sözü vinliyor. Sarsiliyorum, titriyor ve uyusuyorum. Hayir, o anlamda degil demek istiyorum. Diyemiyorum. Kulak zarimdan beynimin icine girip dolanan söz, birlesip kuvvetli bir cümle oluyor. Asrek, taraha vil onca yaba