Hayat ölümün bahanesidir, evlilik de bosanmanin mazereti. Sevdigimiz ya da sevmeyi sectigimiz insanlarla birlikte olarak, hayati yasanir ya da katlanilir bir hale getiriyoruz. Yasayacagimiz anilarimizin berrakligi, su anki samimiyetimizle dogru orantilidir.
Hayati, basitce üc asamadan ibaret olarak kabul edebiliriz; dogmak, yasamak ve ölmek. Evlilik de hayatin icinde olduguna göre, onu da üce ayirabiliriz pekala evlilikler de dogar, yasar ve ölür. Ölüm, kimileri icin bir son, kimileri icin yepyeni bir baslangictir. Bu oyun, son anlarda baslayan her sey icin yazildi.