Bilmedigimiz bir oyun oynaniyor, bu güzel ülkenin üzerinde, Bizans oyunlarini
aratmayacak sekilde. Bizans Imparatorlugunun üzerine kurulu bir ülke, onun kötü mirasini
devam ettiriyor belli ki. Hangi duvarin ardinda, hangi kapali kapilar ardinda, kimler hangi
kirli oyunlari oynuyor belli degil. Belli olan tek sey, bu kirli oyunlarin bedelini topyekn bir
milletin kendisinin ödeyecek olmasi.
Birbirinden habersiz, iki genc kadinin dudaklarindan dökülen sözler, sessiz bir ciglik olarak
Edirneden Karsa, Hataydan Izmire kadar uzaniyordu. Hüzün her yerdeydi. Endise her
zamankinden daha fazlaydi. Memleketin üzerindeki kara bulutlarin altindaydi herkes.
Biz, Azadenin degil, Hürriyetin kizlariyiz. Hürriyeti sevdik, Azadeden nefret ettik ve onu
zihnimizden sonsuza kadar sildik. Mecburduk, onu zihnimizden kaziyip atmaya. Baska türlü
kendimiz ve sizi aklayamazdik.