Peyami bir karakterin degil, bir zihnin romani.
Okurken kendinizi yakalarsaniz, sasirmayin..

Peyami dis dünyaya küskün, ic dünyasina tutsak bir adamin gecmisle, ask ile, hayal kirikligiyla ve kelimelerle hesaplasmasidir.

Kendinden kacarken kendine yazilmis bir roman.

Peyami, ne gecmisine ait, ne gelecege dair.
Zamanla degil, kendiyle mücadele eden bir karakter.
Onun hikayesini okurken, kendi sessizliklerinizi duyacaksiniz.

Peyami, edebiyatin en derin sesi olan ic monologun, Türkcedeki yeni yankilarindan biri.

Belki de her sey, sadece susmanin farkli bir bicimiydi.