Bir gün adamin biri, restorana gider ve menüden tavuk secer. Ancak garson, tavugun bittigini söyler. Bunun üzerine adam, o zaman et olsun der ancak garson, etin de bittigini söyler. Adam, sormaya devam eder ve menüden neyi istese bitti seklinde yanit alir. Bunun üzerine adam, garsona dönerek söyle der Ben bunun menü oldugunu düsünmüstüm, anayasa degil

Anayasalar halka hangi secenekleri sunuyor Ya da halk, hangi tercihlerini, nasil anayasaya aktarabiliyor Dünyada temsili demokrasiler krizde, demokrasinin popülizme yönelimi asikar, demokrasiyi anayasacilik fikriyle örtüstürme telasi belirgin; yöneticiler belirsiz ya da anonim, politik zeminler olabildigince kaygan ve gecisken. Ayrica bir cok anayasal devlette politikaya dair sorumluluk mekanizmalarinin güvenilirligi, seffafligi ve etkinligi tartismali. Bu yüzden halka ait anayasaciliktan medet umuyoruz ancak anayasal erozyon, anayasal cürüme, anayasal kriz, suistimalci anayasacilik, popülist anayasalar arasinda anayasalarin kimkimlere ait oldugunu da netlestiremiyoruz. Anayasaciligin ezeli problemi aidiyet, anayasa yazimiyla tamamlanmiyor bilakis anayasa yazimiyla basliyor