Ilk yazdigi harf A olmali. Alinin Asi. Varsin sira sandalye olmasin sinifta. Topraga yazmayi ögrenmeli, topraktan yazmayi, toprakla yazmayi. Parmagiyla yazmayi. Sairler nereye dokunsalar parmaklariyla oraya yazilabilir. Havaya bile. Topraga ve havaya. Denize ve kuma. Kuma ve günese. Sair parmak kaldirmissa dünya titremelidir. Sairler, varolusun sirrina kayitsiz kalamayanlardir. Aliskanligin perdeledigi gözlere benzemez gözleri, ayriksi bakarlar. A. Ali Ural, Türkcenin lezzetini, anlatinin gücünü ve sair bakisinin duyarliligini harmanladigi Sairin Sairleriyle yirmi yedi özgün sair portresi armagan ediyor Türk edebiyatina. Harcinda, hayat ve ölüm var bu benzersiz portrelerin. Harcinda, bilgi ve öykü. Biyografinin ötesinde bir calisma bu. Bir sair, siirlerinin tuglalariyla insa ediyor sairlerinin evini. Siirlerinin ve hatiralarinin Edebiyatin ölümsüz sahnesine perde arkasindaki kimlikleriyle cikariyor onlari. Bunu yaparken tasi yoguruyor, rüzgari yükseltiyor, ates parcasi misralarini kurgu irmaginda sürüklüyor. Sair A. Ali Ural, tam yirmi yedi kilic cikariyor kinindan. Türk edebiyatinin gölgesine yirmi yedi kilic sapliyor. Büyük Türk siirinin yirmi yedi muhafizi mevzileniyor cephede.
