Geldim. Yine. Eve dönmek cocuklugunu gecirdigin dört duvara dönmek degil sadece, cocuklugunu olusturan her detayi hatirlamak, o detaylar yerine konulanlari hazmetmek, asla degismeyenler icin hayiflanmak, belki de üzülmek. Simdi, cocuklugumda tahinli cöregini cok sevdigim firinin önünden gecerken, saatlerce oynadigim cocuk parkinin oto yikamaya dönüstügünü fark ederken anliyorum eve dönmenin sadece duvar yiginlarindan, resimlerden, degismeyen odalardan ibaret olmadigini.

Kendine özgü dil ve anlatimiyla dikkat ceken Fatma Nur Kaptanoglu, ilk romani Babam, Ev ve Yumurta Kabuklarinda bir eve dönüs ve hesaplasma hikayesini merkezine aliyor. Üzerinden ne kadar zaman gecerse gecsin kisinin cocuklugundan, ilkgenclik yillari ve ilk heyecanlarindan hicbir zaman kopamayisi, Bilgenin kendisiyle, annesi ve en cok da babasiyla giristigi sessiz hesaplasmalar üzerinden disa vuruyor.

Babam, Ev ve Yumurta Kabuklari, gecmisin bugünü ne derece derinden sarsabilecegi üzerine bir roman.