Ruh, bu kainati göz penceresinden seyreder. Ressam, fircasi ile tabiattaki renkleri tablolastirir. Sair ise kelimelerle duygularinin manzaralarini cizer. Insanin kullandigi renkler bilincaltinin ipuclarini verir.
Klasik siirimizin divanlarini ve mesnevilerini okudugumuzda renk ifade eden kelimelerin dis tabiat kadar sairlerin ic dünyalarinin da tercümani oldugunu görürüz. Sairlerin üsluplarini olusturan mikyaslardan birinin renk kullanimlari oldugunu söylemek mümkündür.
Her sair, mizacina göre renkleri secer. Mensup olduklari edeb akim ve üsluplar da sairlerin renk tercihlerinde etkilidir. Hikem üslup mensubu bir sair ile Hind üslubu mensubunun renklere bakisi farklilik gösterebilir. Renkler sairin tabiat algilarinin da ifadeleri olarak önem arz etmektedir.
Bu kitap sairlerin renk pencerelerinden ruhlarina tutulan bir aynadir.
Sakiya cam-i muravvak sun ki sagar devridir
Lale gibi al olalim cün gül-i ter devridir
Ey sak Süzülmüs sarap sun ki, kadehsarap devridir; lale gibi olalim zira taze gül mevsimidir.
