Kagidim, kalemim ve ben...

Bir de olmazsa olmazim sen varsin su daracik odam, genis yüregimde. Biriniz olmazsa olmaz; bir yanim eksik kalir. Hepsinden önce ben, ben olmam. Susmasin derinlerden dökülen keman seslerim. Bitmesin masamdaki tavsankani cayim.

Daha ne isterim

Varsin firtinalar kopsun alabildigine; yeter ki, donuk kis günesi, süzülsün penceremden, aydinlatsin su los dünyami. Kapatin kapilari; karismak istemem disaridaki kasirgalara bir saman cöpü gibi... Yok olacaksam sendeki yalnizligimda yok olayim.

Ürkmem hicbir seyden. Sabrim güc verir bana sensiz yetimligimde. Isteyemem kaderimin benden aldiklarini; vermez ki geri

Yarali dönmüssem eger savas safindan, ümitlerimle doldururum bende kalan boslugunu. Hasretin acisini da, sensiz kaldigimda ögrendim.

Ya kimselerimin icinde yalniz kalmisimdir ya da yalnizligimda kimsemle...