Istibdat ve sömürü yoksullugun ana rahmidir kizim ve tarih bazen karinca adimi misali hic gecmeyecekmis kadar agir, kimi zaman ise isik hizini kiskandiracak kadar hizli ve dev adimlarla ilerlerken, kusaktan kusaga saglam bir soyla aktarilan güzel günlere ümit, yoksullarin en katiksiz ekmegi olmus ve Ispartali Küs nam yigitler her dem bu kutsal ümitlerin bekcisi ve sözcüleri olmustur. Iste, yoksullugun yeryüzündeki bu dayanilmaz sancisini ve sesini duyan Ispartali Küs nam, basi arsa degen, kaliba ve imana sigmaz sövalye bir kez daha tarih sahnesine cikacak ve
bütün iktidar yoksullara narasiyla, ezilenlerin kilicini tarihin bögrüne saplayacaktir
