Nedir bu, dedi kendi kendine, tüm bu olup bitenler nedir, nicin buradayim, nicin hala yasiyorum
Belki, diye düsündü, bir kazazedeyim, batan bir gemiden kurtulan son kisiyim. Ama bu daglarda deniz yok. O zaman, dedi, belki gemisi batmis Nuhum ben. Gemim selde daglara carpip parcalandi, esim, cocuklarim, kardeslerim, hayvanlarim, hepsi öldü gitti. Felaketten bir isaret kalsin diye geride bir tek ben kaldim.
Yola cikarken bedeninin bir sogan zari gibi tek tek soyulacagini sanan ama aksine bir agac kütügü gibi kat kat kabuk baglayan, katilasan bir kahraman. Insan sesinin olmadigi, isitilmedigi bir yere ulasmak icin ülkeyi bir uctan digerine kat ediyor. Hicbir sey arzu etmiyor sanki, hicbir sey talep etmiyor. Böyle bir varolus mümkün olabilir mi
Uzun Yürüyüs Ayhan Gecginin dördüncü romani.