Mehmet Yasinin yeni siir kitaplarinda, hem siirini hem de sairin kisisel kimligini varolussal bir derinlikte sorunsallastiran bir bütünlük var. Yasam ile siirini örtüstüren, birbirini karsilikli belirleyen bir iliski kuruyor basindan beri... Olmasi gereken trajik duygu sairine er gec gelip yerlesecekti ve yeni siiriyle birlikte belirgin kalicilik, bir renk, bicim, ton kazandi bu duygu. Burada artik Ithakanin da olmayacagi bir duygu var. Hatta olmasini beklemeyen, olmasini istemeyen, böyle bir beklentiyi iptal etmis bir özne var. Bu öznenin hem yazgisi hem sancisi hem de iradesi var. Aslinda bu Türkce siirde de pek belirmeyen yeni bir durum... siir, felsefe gibi bir sila arzusu olarak yasanmisti bugüne kadar. Bu sila Mehmet Yasin icin belirmiyor artik. Ya da belirli bir cografyasi, bir adresi, ev numarasi yok.
